چرخشی بزرگ در گردشگری ایران و مازندران
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی میانخبر به نقل از خبرگزاری تسنیم ؛ رویکردی که وزیر میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی به عنوان یکی از راهبردهای کلان و آینده ساز بر آن تاکید دارد رویکرد ایران، عبور از مدیریت واکنشی و حرکت به سمت مدیریت پیشبینانه است. دههها مدیریت گردشگری کشور پیش از آنکه مبتنی بر” پیش بینی و برنامهریزی “باشد درگیر “واکنش به بحران “بوده است؛ از مدیریت ترافیک مسیرهای پرتردد در تعطیلات تا کمبود خدمات اساسی برای گردشگران،ناهماهنگی میان دستگاهها و آسیب پذیری زیرساختها و سازه ها در برابر بحرانهای طبیعی. نتیجه این وضعیت افزایش هزینهها، نارضایتی گردشگران و کاهش پایداری مقصدهای گردشگری بوده است.
مدیریت پیش بینانه نقطه مقابل این الگو است، این رویکرد بر پیشگیری به جای درمان، تحلیل داده به جای تصمیم گیری مقطعی و اقدام پیش دستانه به جای واکنش دیر هنگام استوار است.
برای آنکه گردشگری ایران بتواند در مسیر توسعه پایدار حرکت کند، ضروری است که این تغییر پارادایم در سه سطح اصلی دنبال شود :
یک :ایجاد نظام پایش و رصد هوشمند گردشگری
نخستین گام ایجاد زیرساختی برای جمع آوری و تحلیل مداوم دادههاست؛ دادههایی درباره تقاضای سفر، رفتار گردشگران، ظرفیت پذیری مقصدها، جریانهای اقلیمی و زیست محیطی، وضعیت تاسیسات گردشگری و روندهای بازار.
چنین نظامی امکان پیشبینی ازدحام، مدیریت بحرانهای احتمالی، برنامهریزی مبتنی بر ظرفیت و جلوگیری از فشار بیش از حد بر محیط زیست را فراهم میکند. بدون داده دقیق هیچ مدیریتی یشبینانه نخواهد بود.
دو: تقویت ساختارهای تصمیمسازی و اقدام سریع
نظام مدیریت پیش بینانه نیازمند سامانههای هشدار و ارزیابی ریسک است؛ از هشدارهای اقلیمی و ترافیکی گرفته تا پایش مستمر کیفیت خدمات گردشگری. تدوین سناریوهای مختلف برای ایام اوج سفر، مدل سازی بحرانها و تعیین عملیات واکنش سریع برای هتلها ،رستورانها، اقامتگاههای بوم گردی ، دفاتر خدمات سیاحتی و جهانگردی و جاذبههای گردشگری بخش مهم این نظام است. این موضوع از اتلاف منابع جلوگیری کرده و سرعت تصمیم گیری را افزایش میدهد.
سه: یکپارچگی حکمرانی گردشگری
مدیریت پیشبینانه تنها زمانی موفق خواهد بود، که هماهنگی واقعی بین دستگاههای اجرایی برقرار شود. تصمیم گیریهای جزیرهای یکی از بزرگترین آسیبها در مدیریت گردشگری ایران است. یکپارچگی حکمرانی امکان مدیریت هوشمند جریان سفر، افزایش کارایی خدمات و جلوگیری از تعارضات مدیریتی را فراهم میسازد.
نقش بخش خصوصی و جوامع محلی
چرخش به سوی مدیریت پیشبینانه بدون مشارکت بخش خصوصی و جوامع محلی ممکن نیست. فعالان گردشگری باید در فرایند پایش و تصمیم سازی شریک باشند.. بخش خصوصی میتواند اطلاعات دقیقی از رفتار گردشگران، میزان تقاضا، وضعیت خدمات و چالشهای جاری ارائه کند و به تحقق این رویکرد سرعت بخشد.
جوامع محلی و سازمانهای مردم نهاد نیز با شناخت عمیق از بوم سازگان طبیعی و فرهنگی، نقش مهمی در مدیریت ریسک، حفاظت از محیط زیست، اجرای برنامههای آموزشی و ارتقای تاب آوری مقصدها دارند. مشارکت واقعی ذینفعان، یکی از پایههای کلیدی مدیریت پیش بینانه است.
سخن آخر اینکه، چرخش از مدیریت واکنشی به مدیریت پیش بینانه، فرصتی بزرگ برای صنعتی است که میتواند به یکی از موتورهای اصلی محرک اقتصاد ایران تبدیل شود. با اجرای هوشمندانه این رویکرد، میتوان هزینه بحران را کاهش داد، تجربه گردشگران را بهبود بخشید، مقصدها را پایدارتر کرد و نهایتاً جایگاه گردشگری ایران را در بازارهای داخلی و بین المللی ارتقا داد. این تغییر، یک انتخاب نیست؛ بلکه یک ضرورت راهبردی برای آینده گردشگری ایران است.
مهران حسنی پژوهشگر و تحلیلگر سیاستهای توسعه گردشگری، عضو انجمن متخصصان گردشگری ایران
انتهای پیام/
این مطلب بدون برچسب می باشد.







